เมื่อเวลาผ่านไป สถานที่ที่เราเคยยืนอยู่ ทั้งในโลกจริงและในใจ ค่อย ๆ
เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับธรรมชาติ
แต่แม้ทุกอย่างจะเคลื่อนไหวไม่หยุด
ความทรงจำกลับยังคงฝากร่องรอยบางอย่างไว้
ในอากาศ ในพื้นดิน และในเศษเสี้ยวของสิ่งที่เคยเป็น
นิทรรศการนี้สำรวจ “การดำรงอยู่ของความทรงจำในธรรมชาติ”
ผ่านการมองสถานที่ในฐานะสิ่งมีชีวิต ที่หายใจ เติบโต และจดจำ
พื้นที่ว่างในงานไม่ใช่ความว่างเปล่า
แต่คือช่องว่างที่ความทรงจำยังคงสถิตอยู่
ที่ซึ่งผู้ชมอาจ “ได้ยิน”
เสียงของสิ่งที่เคยเกิดขึ้น
แม้มันจะไม่อยู่แล้วก็ตาม
เปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับธรรมชาติ
แต่แม้ทุกอย่างจะเคลื่อนไหวไม่หยุด
ความทรงจำกลับยังคงฝากร่องรอยบางอย่างไว้
ในอากาศ ในพื้นดิน และในเศษเสี้ยวของสิ่งที่เคยเป็น
นิทรรศการนี้สำรวจ “การดำรงอยู่ของความทรงจำในธรรมชาติ”
ผ่านการมองสถานที่ในฐานะสิ่งมีชีวิต ที่หายใจ เติบโต และจดจำ
พื้นที่ว่างในงานไม่ใช่ความว่างเปล่า
แต่คือช่องว่างที่ความทรงจำยังคงสถิตอยู่
ที่ซึ่งผู้ชมอาจ “ได้ยิน”
เสียงของสิ่งที่เคยเกิดขึ้น
แม้มันจะไม่อยู่แล้วก็ตาม